مردی که با دوربینش خاطرات انقلاب را ثبت می کرد
قسمتهایی از مصاحبه هفته نامه سرزمین خورشید تابان با آقای ابوالفضل حسنی (خبرنگار -عکاس )
آقای حسنی برای شروع از گرمسار و انقلاب و حضور مردم شریف این شهرستان در این حماسه تاریخی برای ما بگویید؟
مردم گرمسار همانند قشرهای مختلف مردم انقلابی کشور وارد صحنه شدند از جمله 12 بهمن ماه 1357 و روزی که رهبر انقلاب به کشور ایران تشریف فرما شده بودند. یعنی از 12 تا 22 بهمن ماه بسیار پورشور و انقلابی در صحنه بودند. راهپیمایی عظیم برگزار می شد از جمله راهپیمایی که مردم به سمت ایستگاه راه آهن و یکبار هم به سمت روستای شرقی گرمسار حرکت کردند و امام جماعت وقت
(حجت الاسلامسید محمد علی موسوی) که رهبری مردم را در شهرستان عهده دار بودند سخنرانی نمودند. معمولاً در این راهپیمایی ها آخرین اطلاعیه ها و نوارهای سخنرانی امام خمینی «ره» پخش می شد و مردم از وضعیت انقلاب در دیگر نقاط کشور آگاه می شدند. در یکی از راهپیمایی های گرمسار که در آخرین روزهای حکومت منحوس پهلوی بود به خشونت کشیده شد و چند نفر از خواهران و برادران گرمساری مجروح شدند.ماجرا از این قرار بود که در اواخر دی ماه 57 در سراسر کشور درگیری با مأموران رژیم ادامه داشت و نیروهای گارد شاهنشاهی به تمام نقاط کشور از جمله گرمسار اعزام شده بودند. در میدان امام فعلی، نیروهای مسلح و آماده شلیک، صف آرایی کرده بودند. وقتی راهپیمایان به وسط میدان رسیدند ابتدا فرمانده گروه با بلندگوی دستی اعلام کرد که راهپیمایی ممنوع است و کسی حق ادامه آن را ندارد و باید متفرق شوند در غیر اینصورت به سوی آنها شلیک خواهد شد. وقتی سه بار اعلام کرد مردم فقط شعار می دادند (توپ تانک مسلسل دیگر اثر ندارد، حتی اگر شب و روز بر ما گلوله بارد. ) (ای شاه خائن آواره گشتی، کشتی جوانان وطن ربی یا ا...) (بختیار بختیار نوکر بی اختیار) (وای به حالت بختیار اگر خمینی دیر بیاید) و از این دست شعارها که همه از آن اطلاع دارند سر داده شد که ناگهان شلیک تیر با تفنگ های ژ3 آغاز شد. این شلیک هایی که در گرمسار صورت می گرفت مردم تا آن وقت مواجه نشده بودند. مردم به کوچه های فرعی و در منازلی که از قبل درب آنها برای مردم گشوده شده بود پناه گرفتند. در این میان، من هم با یک دوربین بسیار قدیمی و سیاه سفید 12 فریمی مخفیانه از داخل ساختمان های پاساژ میدان امام که آن وقت نیمه کاره بود عکس تهیه کردم و به ناچار من هم به همراه مردم به خانه ای پناه بردم که پس از آرام شدن نسبی اوضاع، مأموران به داخل کوچه ها آمدند و درب خانه ها را می زدند و با صدای بلند می گفتند کسانی که در خانه هستند اگر بیرون بروند و متفرق شوند به آنها آسیبی نخواهد رسید، در غیر این صورت به خانه حمله خواهد شد. تعدادی از فریم های عکاسی من هم با تعقیب مأموران و به علت زمین افتادن داخل جوی آب افتاد. وقتی بیرون آمدیم مشاهده کردیم که تعدادی دوچرخه و موتور که ابتدای راهپیمایان بودند هنوز وسط میدان امام افتاده و مشغول جمع آوری آن بودند.
وقتی حضرت امام در بهشت زهرا سخنرانی کرد و دولت تشکیل داد و مردم روزهای بعد به حمایت دولت موقت هم یک راهپیمایی بزرگ در گرمسار انجام دادند که در نوع خود بسیار پرشور و تاریخی بود. از این راهپیمایی هم عکس موجود است. لازم به ذکر است در ایام راهپیمایی بزرگ در گرمسار، مردم از روستاها از جمله مردم انقلابی کهن آباد به صورت کفن پوش راهپیمایی کرده بودند. در این راهپیمایی ها (سید محمد بهشتی) امام جمعه آرادان پیشاپیش مردم در حرکت بودند که توسط مخالفان انقلاب مورد حمله قرار گرفت و به شدت مجروح شد.
