روستای ریکان

این مراسم عصر روز سه شنبه هفته آخر سال انجام می شد. مردم در کوچه های قدیمی روستا و یا فضای بازتر هفت قسمت آتش درست می کردند و به نوبت از روی آن می پریدند و می گفتند زردی من از تو سرخی تو از من، با این عمل معتقد بودند که مریضی و بیماری از آنها دفع و سلامتی حاصل می شود. این کار بیشتر جنبه تقویت روحیه داشت. شب هنگام، برخی از جوانان با یک کاسه و قاشق به راه می افتادند و با قاشق به کاسه می زدند، به این کار قاشق زنی می گفتند. پشت درب حیاط منازل می رفتند و بصورت ناشناس روی خود را می پوشاندند و از صاحب خانه انجام می گرفتند. انعام معمولاً تخم مرغ، پارچه، جوراب و گاهی هم پول نقد بود که در ظرف آنها قرار می دادند. این کار را بخاطر شگون و سرگرمی انجام می دادند.  نقل از :کتاب ریکان (ابوالفضل حسنی)