روستای ریکان

عید نوروز

نوروز بزرگ ترین جشن ایرانیان از روزگار کهن تا به امروز است. هم چنین برجسته ترین جشن بهاری جهان به شمار می آید. برای توجیه و پیدایش جشن ها، عللی در تاریخ ذکر شده که برخی از آنها توجیهی از حوادث تاریخی، داستانی و یا ملی و دینی است.

نوروز و مهرگان دو جشن بزرگ طبیعی هستند که اولی آغاز بهار و دومی آغاز پاییز است.

تقدیس و احترام و بزرگی نوروز بیش از حد توجه و انتظار است. چون با ماه فروردین که ویژه فره وشی و ارواح طیبه است شروع می شود، روز اول آن به نام خداوند و اول بهار و اعتدال ربیعی و رستاخیز طبیعت و زندگی مجدد در جهان است. در آغاز اسلام نیزمسلمانان به این عید چون مهرگان و سایر اعیاد اهمیت ویژه ای دادند.

چنانکه معلی بن خنیس در این باب از امام جعفر صادق (ع) روایاتی نقل کرده و روایاتی دیگر از سایر ائمه و بزرگان اسلام درباره نوروز نقل است.

سفره هفت سین

قبل از تحویل سال نو ابتدا سفره ای پهن می کنند و هفت سین که شامل : سبزه، سیب، سکه، سیر، سماق، سنجد و سمنو است را در آن قرار می دهند. علاوه بر هفت سین، قرآن، آیینه، ماهی و آب که نماد جریان زندگی و نان و سبزی که نماد برکت و چراغ که نماد روشنایی است زینت بخش سفره هفت سین می کردند. به هنگام تحویل سال نو پس از ذکر دعای تحویل سال ابتدا اعضای خانواده بهم تبریک می گویند و کام خود را شیرین می کنند. برخی از خانواده ها رسم دارند ک نفر را که معمولاً از اعضای فامیل و یا آشنایان است به عنوان خوش قدم مد نظر دارند و پس از تحویل سال فرد مذکور با مقداری سبزه که در راه خانه از علفزار ها می چیند و یا با گل به عنوان اولین نفر در سال جدید وارد خانه می شود و عید نوروز را تبریک گفته و با اعضای خانواده روبوسی کرده، آرزوی سالی خوش و سلامتی برای آنها می کند. بزرگتر خانواده هم به رسم ادب و احترام هدیه ای که معمولاً لباس و یا پارچه ای است به وی تقدیم می کند. دید و بازدید فامیل های دور و نزدیک بیشتر در عید نوروز صورت می گیرد. تقریباً اکثر قریب به اتفاق ریکانی هایی که مهاجرت کرده اند در ایام عید به موطن اصلی خویش باز می گردند.

سیزده نوروز

از قدیم الایام وقتی که سیزده روز از نوروز گذشته و طبیعت با طراوت و شاداب شد، مردم برای گذراندن روزی در دامان طبیعت با همراه داشتن غذا به بیرون از خانه و به صحرا و سبزه زارها می روند. در قدیم رسم بود، دختران جوان که می خواهند بختشان باز شود می بایست سبزه های بیابان را به هم گره بزنند. اعتقاد داشتند حاجت آنها روا خواهد شد. مردم ریکان بیشتر سیزده بدر را به خرابه شهر که در شمال روستای نه حصاز قرار دارد می رفتند. روز سیزده به نوعی بازار روز هم بود و دست فروش ها و فروشندگان مواد خوراکی و پوشاکی و غیره از صبح زود به این محل می آمدند و بساط می کردند. مردم در برگشت به خانه خرید کرده بودند و دست خالی نبودند. چندسالی است که دیگر کسی برای سیزده بدر به خرابه شهر نمی رود. به اعتقاد کارشناسان میراث فرهنگی، خرابه شهر بنایی تاریخی است مربوط به قرن ششم هجری که منتسب به دوره حکومت غازان خان مغول است و حدود 6000 متر مربع وسعت دارد.

منبع : کتاب ریکان